Ze zijn me vergeten

Een oude man staat voor de spiegel. Zijn turbulente leven is stilgevallen, de lichten zijn gedoofd, het applaus is slechts herinnering.
Kwetsbaar, maar met onverholen ijdelheid blikt de oude acteur terug op zijn carrière: de hoogtepunten en teleurstellingen, zijn seksuele escapades, de bizarre wendingen en lachwekkende momenten.

Alleen zijn dementerende vrouw, vroeger een gevierde actrice met beroemde toneelouders èn de flessen wijn in het gootsteenkastje houden hem nog op de been.

“Ze zijn me vergeten. Het leven is voorbijgegaan alsof ik nooit heb geleefd”, zegt hij tenslotte. Zinnen die hij niet zelf heeft bedacht, ze zijn van Tsjechov.
Zinnen die hij als de oude bediende Firs, in “De Kersentuin”, eindeloos heeft uitgesproken, elke voorstelling, telkens weer.
Er valt niets meer te spelen.

Meer info Podia in Antwerpen