Weg

Geachte, euh ik bedoel, beste lezers. Maxim is er even niet. In de plaats daarvan heeft hij mij gevraagd om iets te schrijven. Hij heeft er wel niet bij gezegd waarover, maar bon, ik zal eens een poging doen. Ah ja, voor 'k het vergeet: ik ben de buurman.

Vriendelijke gast die Maxim, echt waar! Van tijd doen we wel eens een klappeke zoals ze zeggen, jaja: een intelligente mens. En populair: geregeld komt er volk, meestal in het weekend, dan lachen ze tot een kot in de nacht. Och, ik zeg er maar niks van. Ze verdienen het, dat jong grut, een beetje ontspanning. Zo zegt hij van de noen: “Buurman,” zegt hij, “kunt u het cursiefje van deze week niet schrijven?” Ik vraag: “Waarom,” vraag ik, “te lang doorgezakt gister?” “Nee hoor,” zegt hij, “te druk dit, geen tijd dat.” “Allee vooruit,” zeg ik “tis goed.” En hupsa, hij is weer voort. Gaan werken of iets. Altijd bezig die jongen. 'k Weet alleen niet goed waarmee. Daar klapt hij nu eens nooit over sie. Van het bescheiden type zeker? Soit, waar zal ik eens over schrijven? Niet evident hoor, amai mijn frak. 'k Zou het niet kunnen, zo elke week een verzinsel uit mijn botten slaan. Chique dinges, nee, dat moet ge hem nageven, effenaf! Ik lees het elke week, hoor! Jaja, ik ben grote fan. Die kleine verhaaltjes, met dan altijd zo'n grappige twist op 't einde. Geestig. Alleen wordt hij soms wat filosofisch, dat gaat eerlijk gezegd mijn petje te boven. Maar bon, dat is persoonlijk zeker?

Allee hoe lang zijn die stukjes, zoiets gelijk dit? Haha, dus toch niet zo moeilijk percies ... Nee ik hoop dat hij tevreden is, mijn buurman. Hoe sluit ge af? Hoogachtend ... nee. Tot genoegen ... neenee. Saluut, tot in den draai! Awel ja.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is beeldend kunstenaar en leerkracht, werkt in Antwerpen en Gent en schrijft een wekelijkse column voor WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief