Verzameling

Een woord om bij te houden. En kijk: een bruikbare zin, een rendabel idee. Alles kan een vondst zijn. Wie leeg is en gevoelig, die blijft vinden voor het leven. Het woord weerklinkt in spullen, de zolder vol herinnering. Want de verhouding tot objecten dat is geen objectieve zaak. Ze is beslist materialistisch, zegt hoe iets voelt, de kleur, de vorm.

Ik zoek naar een verband in mijn verzamelingen. Ik zie boeken en cd’s, foldertjes, oude treintickets en flyers. Ik zie 3D kaarten, gedroogde chilipepers aan een koord, ik zie foto’s en mijn tekengerief. Kleine beeldjes, schelpen, stenen en geluksbrengers.

Een map vol krabbels en schetsen, weggegooid maar toch nog van de vuilnisbak gered. Parfumflesjes en gekke instrumenten. Ik zie mijn inventaris: verzamel ik mijn eigen leven? De indeling van wat wel en niet tot de verzameling behoort verandert om de halve dag.

Gezellige mensen zijn vaak slordig. Ik schik mijn rommel doelbewust, heb een groot gebrek aan sokkels en kasten. Wie houdt er niet van cadeautjes krijgen? Een aura van persoonlijkheid. Zo’n boeddhatje geeft slechts geluk als je het aan een vreemde schenkt. Ik hou van kleine spullen, prullen die in een handpalm passen. Je kan ze stapelen en schuiven. Zo ontstaat een educatief verhaal. Een tentoonstelling voor het publiek in jezelf, een klein en schitterend kabinet. Hamstergedrag. De boeken noemen het ‘compulsief’.

Mensen komen langs, ze merken een voorwerp op en vragen er iets over, zonder dat ik het hoef te vragen. Iemand citeert de raad van een monnik op een berg. “Reis licht.”, luidt die. Een mooie raad. Eentje om bij te houden.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is actief als beeldend kunstenaar en schrijver. Zijn wekelijkse column leest u hier, in WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief