Vakantie

Ik ga graag op vakantie! Nee, ik lieg. In de leugen heb ik een huis gemaakt, daarom moet ik op vakantie. Wie reist kan zijn huis van op afstand zien. Dan lijkt het hele leven, met al die tegenstrijdige versies van zichzelf, plots zo nietig en relatief, een incidentje achter de horizon.

Ik heb mijn huis inspiratie genoemd, leefde in naam van die inspiratie. Voor een tijdje ging dat goed. Maar ik was bang. Toen ik eerlijker durfde zijn heb ik het liefde genoemd en dacht veel na en schreef over die liefde, die abstract en theoretisch was. Voor een tijdje klopte dat. Toen kreeg ik steken in mijn borst. Ik vreesde voor een enge ziekte en liet me scannen. Alles in orde, zei de dokter, ga eens op vakantie! Daarna dacht ik dat het vrijheid was, hetgeen wat me dreef. Dus wilde ik naar buiten, weg van alles. Ontsnappen dus niet langer snappen. Ik leefde op de vlucht en dat ging goed, maar was waarschijnlijk niet zo fijn voor mijn omgeving. Dat duurde tot mijn tijd op was.

Mensen denken van reizen te houden. Ze zoeken voortdurend naar iets. Ik vermoed dat alles slechts iets in ons hoofd kan zijn, zelfs het meest onooglijke ding in de marge van de realiteit. Misschien is er daarbuiten niets, is de wereld een verzameling ideeën over de wereld zonder hiërarchie van echtheid. En wat ben jij dan? Vrijheid, liefde, inspiratie? Nee, als ik je zie is het simpel: dan ben je ontegensprekelijk echt. En dit hier, deze pixels, dit papier? Ook zij zijn echt.

Dit is echt, dit is echt, dit is echt.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is actief als beeldend kunstenaar en schrijver. Zijn wekelijkse column leest u hier, in WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief