Trend

Heb je de nieuwste trend al gezien? Dat mensen zich zomaar achterover laten vallen?

Vreemd, toch? Dan staan ze plots stil, sluiten hun ogen, halen diep adem en storten zich stijf als een plank in het niets! Meestal kom ik jammerlijk te laat maar soms kan ik ze nog net tegenhouden. Dan spring ik achter zo iemand aan en trek die persoon voorzichtig weer recht. De meesten zeggen opgelucht dankuwel of schudden beleefd mijn hand, maar sommigen lopen ook gewoon weer door. Maar daar kan ik niet veel aandacht aan schenken want dan moet ik me weer naar de volgende haasten.

Zo zwerf ik al een paar dagen rond van de ene naar de andere vallende. Ik haal geen enkele afspraak meer door al dat oponthoud onderweg.

Ik vraag me af: vanwaar dat blinde vertrouwen? Waarom zomaar het risico nemen met je achterhoofd tegen de stenen te kletsen? Waarom hopen dat een wildvreemde wel te hulp zal springen? Dat is toch niet meer van deze tijd? Wil men zich dan nog veiliger voelen dan men al is? Daar hebben we toch wetten en regels en verzekeringen voor? Of verbodstekens en barrières? Zijn we niet al voldoende beschermd door clausules en airbags en slimme advocaten, om nog zo ondoordacht optimistisch te zijn? Vanwaar in godsnaam toch dat vertrouwen? En beter nog: waarom in mij?

Ik vind het wel mooi hoor, en bewonderenswaardig. Maar al die goedgelovigheid: het mag wel eens stoppen. Daarmee verliezen we te veel kostbare tijd.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is actief als beeldend kunstenaar en schrijver. Zijn wekelijkse column leest u hier, in WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief