Sinner

Vlak voor mij in de trein zit een vent te sms'en. Tezelfdertijd krabt hij wijdbeens onderuitgezakt aan zijn pens. De tattoo op zijn schouder beweert in bloederige letters dat hij een sinner is. Euh, ok dan. Het territorium van zijn vierzit wordt afgebakend door okselgeur, vermengd met luide boerlucht van zijn monsterdrankje. Af en toe vloekt hij hardop voor heel de wagon.

Dan belt hij iemand op waartegen hij als een gek begint te brullen: “Wa zegt gij? Wa zegt gij over mij? Ej ik schweer da, gij moet mij respectere! Gij vuil schlet gij, ik schweer ik maak u kapot joenge, vuil hoe- …” maar de verbinding is alweer verbroken. Een vuistslag op het appelblauwe tafeltje. Ik kijk rond: zie afgewende gezichten en blikken van ergernis. Een oh my god, een pfft, maar ook een krampachtig niets aan de hand... Iemand kijkt per ongeluk zijn richting uit, maar wordt meteen afgestraft met “WA!” Na boer zoveel verlaat iemand anders de wagon. Ook wie opstapt bij de volgende halte mijdt Wijdbeen met een grote bocht. Bwrrrrrrrrrb klinkt het. We zijn weer vertrokken.

Na lang twijfelen leun ik voorzichtig voorover en wurm mijn blik tussen de zitjes. Zo begluur ik het sms-gesprek en kijk zomaar Wijdbeen’s leven binnen. Zijn gesprekspartner is een zekere LUVOFMYLIFE en ik leer ook dat hij eigenlijk Lesley heet. Ik vang flarden op van scheldtirades. Schlet, kloatzk, voal trut, achterbakse loeser... Wat een drama. En dat alles in een Nederlands om van te huilen. Ik leun terug in mijn stoel, want de stank is niet meer uit te houden.

Mijn halte komt in zicht, wat jammer dat ik hier nooit het fijne van zal weten. Dan besluit ik tot een barmhartige daad: wanneer ik de trein verlaat, buig ik nog even naar Wijdbeen toe en sus: "Uw zonden zijn vergeven, Lesley."

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is beeldend kunstenaar en leerkracht, werkt in Antwerpen en Gent en schrijft een wekelijkse column voor WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief