Ongezien

Te groot voor de stad maar te klein voor de wereld. Dat is wat het is. Af en toe, soms wel, soms niet. Het is niet genoeg. Onverkoopbaar. Het is je kop laten zien, het is de sociale situatie aankaarten. Het is egocentrisch. Het zit hem in de naam, in het droppen van de naam en op je bek gaan. Het is elk inwendig idee meteen op de buitenwereld projecteren. Het is van alles concepten maken. Het is van alles werk maken. Het echte werk is de economische verhouding. De regels en systemen. Hoe ze in het honderd lopen. De vage verbanden. Het is zelfkastijding. Het is niet sexy. Het is niet ambitieus en schuwt de mening. Het is een artist statement, zwart op wit.

Waar zit de grap? De grap is echt geworden en het enige wat overblijft. Heel serieus. Alles wordt echt en belangrijk. Alles wordt nep en belachelijk. Het is coming of age, het is cliché. Gewoon een mooi ding, gewoon zwart-wit, gewoon flou artistique. Gewoon? Het is de ratio. Geen ethiek zonder esthetiek.

Daar komt een v.i.p.. De geruchten zijn niet waar, neem het met een korrel zout, zie het door de vingers, geloof het niet, vertrouw het niet. Er is geen generatiekloof, snotneus! Concentreer, concentreer vooral ten volle op het werk en werk niet tegen.

De geschiedenis zal oordelen. De winnaar schrijft geschiedenis. Gewoon een onderzoek. Het witte blad. Zalig als een vers bed dat kraakt. Het is om van in slaap te vallen. Het zwarte gat. Een gat is ook een opening. Een goed idee, nooit uitgevoerd. Just do it. Het is durven. Het is al eens gedaan. Het is niet erg, wel belangrijk. Het moet niets nieuws zijn, dat kan ook niet. Het is niet ongezien.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is actief als beeldend kunstenaar en schrijver. Zijn wekelijkse column leest u hier, in WeekUp.

U zag deze toch ook?