Matt

Op een avond, ergens in 2012, raakten vrienden van me aan de praat met een singer-songwriter uit Philadelphia die in de Antwerpse muziekscene was gestrand. Zo kwam het dat ik Matt Watts leerde kennen. Niet dat we het zouden toegeven, maar wij jongens vinden alles wat uit Amerika komt stiekem heel cool.

Later, toen mijn vrienden Matt’s band The Calico’s hadden gevormd, zag ik hen geregeld optreden in cafés en zaaltjes overal ten lande. Dat voelde als een stukje Greenwich Village, maar dan in België. Op zo’n avonden vond ik Matt inderdaad best cool en ook wel een tikje geheimzinnig. In zijn songs praatte hij echter openhartig en toonde iets kwetsbaars dat toch snijdt. Iets dat mensen heel erg aanspreekt. “Really liked the gig, man!” klinkt zo lullig, dus vaak gaf ik hem zwijgend een hand om ook cool te lijken. Dat doorzag hij natuurlijk. Toch denk ik dat we gaandeweg vrienden zijn geworden. Ik kreeg zelfs een rolletje in de videoclip van zijn nieuwe single Joanne.

In de zomer van 2015 speelden Matt & The Calico’s op Theater aan Zee en de laatste avond maakte ook ik deel uit van zijn entourage. Na het optreden in Café Crayon en een nogal bonte nacht op de Langestraat logeerde ik met de band in een afgelegen boerderijtje dat fungeerde als artiestenverblijf. Pure rock ‘n’ roll! De ezel balkte me wakker. Toen ik in de pikkende zon op het erf kwam, zag ik dat Matt ook uit de veren was. “She looks pregnant,” zei hij, starend naar de ezel. Inderdaad, het dier had een hele dikke buik. Zwijgend hebben we naar haar treurige blik staan kijken, Matt en ik. Het moment van ontroering stierf toen ik vroeg: “You’ve got donkey’s back in Philly?” en hij: “Sure, we’ve got ‘em!” antwoordde. Good times.

Matt Watts, ‘How Different It Was When You Where There’ release show, 2 maart 2017, Arenbergschouwburg, Antwerpen

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is beeldend kunstenaar en leerkracht, werkt in Antwerpen en Gent en schrijft een wekelijkse column voor WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief