Lied

Dit is een lied voor mensen die jeuk hebben aan hun gezicht.
Zoals toevallig ook ikzelf, de oude onbekende.
Een ode aan de schrijver die alleen zit op het feest.
Hij verzint dan maar een versje over iets dat niet bestaat
en maakt een lied voor later.
Een vrouw danst langs die peutert in haar neus,
een man geeft iemand er van langs.
Een lied voor lieden die elkaar verwensen,
want daaruit komen alle ziektes en een medicijn.
Een lofzang van één lang refrein,
voor zij die eieren zien maar vogels denken.
Als troost voor al wie nooit meer kauwgom koopt
en daar om rouwt:

Wat ben ik oud
Wat ben ik oud
Wat ben ik lauw en afgekauwd.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is actief als beeldend kunstenaar en schrijver. Zijn wekelijkse column leest u hier, in WeekUp.

U zag deze toch ook?