K-woord

Een nieuw verhaal beginnen. Een lied laten weerklinken door de leegte, zo de reden van een revelatie zijn. Een hart verschalken, juist de goeie noot zijn voor het oor dat snakt. Een lijn trekken die om het lot heen danst, daarmee iets in de mens beschrijven. De blik die diep en duister is al wachtend vangen in beweging, tonen wat nog niemand zag. Een harmonie beklinken, samenvoegen, schuiven, schikken. Brave burgers op doen schrikken. De lach beschouwen, spelen als een meesterlijk kind. Onbekende kleuren vinden, die dan schenken aan je naam.

Of revolteren, opstaan uit de assen van de vormen om je heen. Een toren bouwen, met degene, voor degene, bovenop en onder alle mensen die iets willen zien. Vergeten wat je leerde en een roes ontlokken, wiegen tot de lieve slaap. Vertellen van de droom die in ons leeft en zich vergissen. Altijd juist beslissen. Een deuntje fluiten: stom toevallig net die melodie geknipt voor iedereen. Lui gaan liggen, wachten tot het wonder ligt aan jou.

Dat ene, zo subtiele ding benoemen en gevoelig zijn tot in de kist, daar niet om morren maar het kneden tot een list. De schoonheid willen grijpen die, het schijnt, heel even duurt, zoals men dat al eeuwen doet. Volharden en verbijten, dat herhalen tot er iets van komt. De allervreemdste gril verzinnen, die zelfs jezelf verbazen kan.

En zwoegen, zwoegen, zwoegen.

Wel, een kunstenaar verlangt, denk ik, om daar nog iets aan toe te voegen.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is beeldend kunstenaar en leerkracht, werkt in Antwerpen en Gent en schrijft een wekelijkse column voor WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief