Geld

Toen ik gisteren een ommetje maakte vond ik tweehonderd euro op de grond. Het verfrommelde papiertje lag zomaar in de goot. Ik raapte het op en keek verbaasd om me heen.

Er was niemand op straat behalve een meisje dat met boodschappen sleurde. Ik rende er heen en vroeg: “Excuseer, heb je misschien tweehonderd euro laten vallen?” Het kind bekeek de brief met grote ogen maar zei toen verlegen: “Ik mag niet met vreemde meneren praten en ook niets van hen aannemen.” Nogal streng klonk haar moeder uit de deuropening: “Lieverd, niet treuzelen!” waarop ze de tassen schuchter naar binnen droeg, zich verontschuldigend met haar blik. Ik riep nog “Misschien is het wel van je mama?” maar de deur viel in het slot.

Met mijn vondst in de hand stond ik daar wat te draaien. Een kale man in oranje pij kwam recht op me af. Ik vroeg hem: “Zoekt u misschien dit?” Hij bekeek het briefje onverschillig en preekte: “Ik heb afstand gedaan van de aardse zaken, in geld ben ik niet geïnteresseerd. Maar mag ik u iets vertellen over de heilige geschriften?” hiervoor bedankte ik vriendelijk en teleurgesteld droop hij weer af. Daar stond ik nog steeds met dat biljet.

Een zakenvrouw draafde haastig voorbij. “Mevrouw, is deze tweehonderd euro van u?” Spottend ging haar wenkbrauw omhoog. “Da’s een goeie! Candid camera zeker? Hier heb ik geen tijd voor, onnozele vent!” Met een hatelijk lachje raasde ze voort. Ik ben nog een tijdje blijven staan om het aan andere voorbijgangers te vragen, zoals een Japanse toerist die met een buiging: “D-do not understand, v-very sorry” stotterde of een dronkenman die ik dan weer niet kon verstaan. Het geld was blijkbaar van niemand, dus ja, ik legde het maar mooi weer terug.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is beeldend kunstenaar en leerkracht, werkt in Antwerpen en Gent en schrijft een wekelijkse column voor WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief