Geisertje

Je zou het luiheid kunnen noemen, maar soms krijg ik zulke charmante fanmail dat het zonde zou zijn dat niet met jullie te delen.

Beste mijnheer de columnist,

Graag wilde ik u bedanken voor uw wekelijkse inzet ter vermaak van lezend Vlaanderen. Omdat mijns inziens het leesplezier niet telkens van een kant hoeft te komen, wenste ik u graag te verblijden met volgend versje. Omdat ook ondergetekende zich soms waagt aan literaire probeersels, en niet geheel gespeend is van enige ambitie in deze richting, zou het verwerken van deze bijdrage in uw cursiefje mij ten zeerste verblijden. Zonder tegenbericht verneem ik wel van uw beslissing bij het verschijnen van volgend weekblad, me dunkt.

Ps. Hier volgt dus het vers.

Geisertje.


Het brein is als een geisertje. Een klok zonder een wijzertje.

Je weet het niet maar toch: kijk uit! Want heel soms barst ie uit.

Dan borrelt het onder de grond en komt het einde van de lont.

Een vinger in je oor en knal, plots is het carnaval.

De monsters en de engeltjes met regenboogsnoepstengeltjes

Die giechelen hysterisch want ze landen op je lege hand.

En kijk je naar die bonte boel dan krijg je trekken in je smoel

Van ha en he en wat en hoe, waar moet dit nou naartoe?

En knijp je ze tot schrijversinkt die wat naar geisergassen stinkt

Dan is het toch een wonder dat ze verder leven op het blad.

Vol verwachting, Anoniem.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is actief als beeldend kunstenaar en schrijver. Zijn wekelijkse column leest u hier, in WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief