Bagage

Bezwaarlijk zwaar of lekker licht? Het ligt eraan. Zowel een rugzak als een aktetas. Het vet daar op je flanken. Geschiedenis, van alle mensen die je voorgaan in het toen. Wat iemand met zich meedraagt: het gewicht dat in de koffer zit. Als je het sleurt, is het dan last of maar ballast? Hoe sterk wordt je arm er van, of knakt hij op een goed moment? Maakt het je rijk?

Het gaat elk jaar mee op vakantie. Past de koffer in de wet, of moet men wat gaan dumpen, ergens? En waar gaat dan dat verboden spul naartoe? Het is de net geblokte les, en ook je zuurverdiende loon. En wat men meeneemt als men zich verveelt, naar een eiland onbewoond. Het rijmt soms op wat je bij wilt houden.

Er is verpakking voor, poreus en van gekreukt papier. Maar ook van samsoniet. Om het te helpen dragen zijn er muilezels en sherpa’s nodig en caddies tussen elke hole. Die vinden we wat zielig. Maar toch wel goed dat ze er zijn. Zo beschermen we ons ruggetje. Sommige zotten dragen alles zelf. En ze verdragen, hopen zo dat iets hen opheft naar een nieuw niveau. Zij lopen zwaar, hemels gebogen.

En wie van ons reist handenvrij? Er was een mens, heel zonderling, een naakte mens. Ooit was zo iemand in de wereld. Dartelend en oud geboren. Alle zaken balancerend op het topje van één neus. Alle feiten en verhalen. Alle zorgen. Maar toen die ene is vertrokken, viel de miserie op de grond. Eén koffertje bleef staan, daar in het midden van de weg. Nog niemand heeft het opengemaakt.

Bio

Maxim Ryckaerts (°1991) is actief als beeldend kunstenaar en schrijver. Zijn wekelijkse column leest u hier, in WeekUp.

U zag deze toch ook?

Schrijf je ook in voor onze wekelijkse nieuwsbrief